Omgaan met stress

'Hoe omgaan met stress?', een veel voorkomende zin op het internet zag ik net. Ik weet niet, op de een of andere manier klinkt het me altijd raar in de oren. Alsof stress iets vies is. Iets wat we eigenlijk niet willen zien, maar er toch is, dus ja dan noodgedwongen maar een manier vinden om ermee om te gaan. Alsof je een bezoekregeling hebt getroffen. Niet te vaak mee omgaan hoor, want zo leuk is het nou ook weer niet!

En dat vind ik jammer. Want als je het goed bekijkt, is stress een heel mooi gegeven. Iets wat je zomaar gratis en voor niks hebt gekregen van moeder natuur, wat een functie heeft in je lijf!

Wist je dat stress onze voorouders hielp om te overleven? Ik bedoel in de tijd dat we nog met z'n allen  in een berenvel rond renden. De tijd dat je nog oog in oog met een roofdier kon staan, zonder afgescheiden te zijn door de tralies van de dierentuin.
Wat zou jij doen? Als je ineens het gevoel had dat je binnen een paar seconde omgetoverd kon worden tot een culinair 3 sterren menu voor de Koning van de Jungle?

Er zijn globaal 3 reacties te verzinnen, wat een mens in zo'n situatie zou doen:
1. Je speer tevoorschijn halen en de strijd aangaan: Vechten
2. Je voor dood houden en hopen dat je tegenstander erin trapt: Bevriezen
3. Het op een ongelofelijk rennen zetten, zodat je alle wereldrecords aan flarden loopt: Vluchten

Dit zijn dan meteen de stressreacties die we vandaag de dag nog steeds zo kennen, hetzij in een ander soort omgeving.

'Maar met welk doel dan?', hoor ik je denken!
Dat is vrij eenvoudig, stress is er in beginsel om je te beschermen in onveilige situaties. Onveiligheid kwam vroeger o.a. in de vorm van roofdieren en nu is er een heel scala aan situaties te bedenken waarin we ons onveilig kunnen voelen. Ik bedoel hoeveel mensen zijn er bijvoorbeeld wel niet die 'vluchten' voor de tandarts? Er zijn genoeg mensen die 'de strijd aangaan' als ze kritiek krijgen! En ook het dichtklappen (bevriezen) tijdens het geven van een presentatie, klinkt ons vast niet onbekend in de oren.

Het enige wat ons stressmechanisme probeert te doen is ons in leven te houden, net zoals vroeger. Dit omdat het denkt dat je in levensgevaar bent, vanwege de angstgevoelens die je hersens als signaal oppikken.

Maar is die angst nou wel reeel? Waar komt die angst vandaan? Hoe komt het dat je die angst zo ervaart?
Dat zijn wat mij betreft de vragen waar het (meestal) om draait als we praten over stress. Ik ervaar dat in ieder geval wel zo in mijn dagelijkse leventje. Die keren dat ik onnodig bang ben, zijn echt niet meer te tellen....geloof mij!

Zou het daarom dan ook niet beter zijn om te zeggen 'Hoe om te gaan met mezelf?' in plaats van 'Hoe omgaan met stress?'.
Het klinkt mij toch echt beter in de oren. Alsof je de schuld niet bij de stress legt, maar zelf die verantwoordelijkheid neemt!

Wat vind jij?

Groetjes Saskia

Deel deze blog:
Heerluk is tijdens de feestdagen gesloten van za. 22 dec. t/m woe. 2 jan. Tot die tijd is er nagenoeg geen plek meer in de avonden. Overdag zijn er meer mogelijkheden. Vragen staat uiteraard vrij! Sluiten