Moeten of willen?

Heb jij dat nou ook, dat je zoveel moet van jezelf? Ik word er af en toe echt compleet stapelgek van.
Ik moet nog even dit, en ik moet ook nog even dat. Oh en ik moet het ook wel goed doen. En ik durf het bijna niet te zeggen, maar het moet ook snel graag.
En het geldt niet alleen bij hetgeen wat ik mezelf opleg. Nee, het gaat verder dan dat...ik kan er namelijk al helemaal niet goed tegen als ik iets moet van een ander. En als ik het nog verder doortrek, dan word ik zo nu en dan ook gestoord van
het feit dat in deze wereld ook van alles moet. Tenminste als ik dan even kijk naar de gemiddelde norm in bijvoorbeeld Nederland.

Je moet een goede baan hebben, van behoorlijk niveau,  anders hoor je er niet bij. Je moet op zijn minst ook een auto hebben, liefst twee, anders ben je al snel een loser. Je moet er toch ook een beetje hip en representabel uitzien anders word je aangezien voor uitschot. Je huis moet wel enigszins opgeruimd zijn, anders ben je een viespeuk.Je moet je aan de snelheid houden, anders krijg je een bekeuring. Je moet in het keurslijf en waag het niet om je kop boven het maaiveld uit te steken!

Ik heb er een hekel aan, en het erge is...ik doe er zelf vaak ook nog aan mee! Wat een slapjanus....ik MOET het toch anders kunnen doen!?

Al een aantal jaar is dit zo'n onderwerp wat bij mij begint te wringen. Vroeger niet zo, toen deed ik wat ik dacht dat moest. Ik wist toch niet wat ik wilde.
Het was eigenlijk best eenvoudig leven toen ik het gevoel had dat ik geen keuze had. Maar hoe langer ik dat deed, hoe slechter het met me ging.
En ja, dan gaat het knagen. Als een houtworm die zich door een dikke eikenhouten deur heen wurmt. Langzaam, maar zeker...

Ik ben nu een beetje in de fase dat ik weet dat ik een hekel heb aan moeten, dat ik weet dat ik het anders wil, maar dat ik niet altijd goed weet wat het is dat ik wil. Of liever gezegd, hoe dat eruit moet komen te zien. Met mijn werk, met mijn leven...dat soort grootse zaken.

Vaak heb ik het gevoel dat ik aan het vechten ben tegen al het moeten, in de vorm van 'Ik moet en zal het anders gaan doen!'.
Maar ook vluchten kan ik als geen ander, het liefste ga ik in een donker hoekje zitten wachten, totdat de boze buitenwereld is veranderd in een land waar alles
mag en alles kan en waar geld en macht geen rol spelen. Waar ik de hele dag rondhuppelend bellen kan blazen en bloemenkransjes kan maken. Waar iedereen vrolijk is,
nooit ziek is en waar mensen altijd lief zijn voor elkaar. Een soort 'Saskia in Wonderland'.

Ja ik weet het, ik heb een rijke fantasie! Toch krijg ik bij het dromen over mijn Wonderland een vrij gevoel, waar ik blij van word!
Dat gevoel, dat zou ik graag meenemen naar de wereld waarin ik me nu begeef. Dat zou fantastisch zijn! Het gevoel dat je kunt spelen, vrij bent, meegaat in de flow, ondanks dat er soms gewoon ook dingen moeten, omdat je het wilt of omdat het even niet anders kan.

Ik probeer dit nu door nieuwe dingen te ontdekken en gewoon te doen, en te blijven voelen of ik dat vrije gevoel daarbij ervaar. Ik ben er nog niet, maar dat zal vast komen, want dat WIL ik!

Ik vraag me af hoe dat voor jou is. Heb jij ook deze ervaring (gehad)? Zo ja, wat doe jij dan om meer te doen wat je echt wilt in dit leven?

Groetjes, Saskia

Deel deze blog: